Şairlik kokan bir içsel yolculukla sözler akıp giderken, benim kalemim de bir tür sanat yaratıyor. Ancak sonuçlar her zaman beklediğim gibi şiir olmuyor; masalsı bir aşk hikâyesi çıkıyor karşıma. Binlerce insanın beni anlaması için zaman zaman kendimi farklı bir dille ifade ediyorum ve bu yolculukta duygularım sakin bir ritimde ilerliyor.
İçimdeki çatışma, kelimelerin sınırlarını zorlarken bazen utangaç bir dürüstlükle karşımıza çıkıyor. İnsanlar arasında kıstaslar ve ölçümler konuşulur; ama benim için asıl önemli olan, hissin derinliği ve Samimi bir bağın kıymetidir. Sayılarla büyüklükler anlatılabilir, ama aşkın ve öpücüğün değeri hangi ölçüte sığar ki? Bazen sessizlik, bazen de utangaç bir gülüş birbirine karışır ve bu karışım, bana kendi sınırlarımı yeniden hatırlatır.
Yaşım ve görünümüm hakkında konuşmalar geçerken, gerçek olan şey; içtenlik ve karşılıklı güven. Kollarımda kendini kaybetmiş bir başkası mı, yoksa kendi iç sesimi dinleyen bir ben mi daha çok değerli? Bu sorulara cevap ararken, karşımda kim olduğuna bağlı olarak bir karar verirken buluyorum kendimi. Hangi adla anılırsam anılsam, içtenliğin ve saygının eksilmediğini hissetmek istiyorum.
Güçlü bağlantılar kurabildiğim anlarda, sohbetler yumuşar ve gülümsemeler daha anlam kazanır. Yaşlar ve görünüşler, bazen gözleri kamaştırsa da asıl olanın kalp atışlarının uyumlu ritmi olduğunu biliyorum. Kendimi ifade ederken, karşımdaki kişinin de benimle aynı sıcaklığı paylaşması gerektiğini düşünüyorum. İstersen birlikte yeni bir sayfa açalım ve macerayı, duyguları, güveni yeniden inşa edelim.
